27 Ocak 2017 Cuma

William Shakespeare - Othello

Baktık umutlarımız boşa çıktı,
Olanlar oldu, çareler tükendi,
Üzüntü de son bulmalı artık.
Gelip geçmiş bir derdin yasını tutmak
Yeni derdi davet etmektir.
Kaderin ettiğine sessizce katlanan
Bir bakıma onu yenmiş olur.
Evin soyulduğu halde gülebiliyorsan,
Hırsızdan bir şey çalmış olursun sen de.
Oysa boşu boşuna üzülmek
Senden bir şeyler götürür mutlaka. (s. 43)

Yaşam terazimizin iki kefesinde akılla tutku dengede olmasaydı içimizdeki ihtiras ve adilik kim bilir bizi nereye götürürdü. Neyse ki aklımız var da, sonsuz hırsımızı, arzularımızı, azgın duygularımızı dengeliyor.
Aşk dediğin ne ki! Seks arzusunun uzantısı. (s. 48)

Her fırtınadan sonra
Böyle huzur gelecekse eğer,
Esebildiğince essin rüzgârlar,
Ta ki ölümü uyandırıncaya kadar.
Dalgalarla boğuşan tekneler
Olimpos'tan yüce denizlere tırmansın
Ve sonra, cennetten cehenneme iner gibi
Yeniden aşağı dalsın. Şimdi ölseydim eğer,
Çok mutlu ölürdüm. Çünkü
Öyle sonsuz sevinçle doldu ki içim,
Korkarım buna denk bir mutluluk
Tattıramaz artık kader bana. (s. 63)

Artık sıra sende, ey kara intikam!
Çık şimdi cehennemdeki yuvandan.
Ve ey aşk! Sen de tacını ve yüreğimdeki tahtını
Gaddar nefrete devret. Göğsüm tıkanıyor,
Zehirli yılan dolu içi sanki. (s. 114)

Öyle bir canavardır ki kıskançlık,

Kendinden doğar, kendinden ürer. (s. 125)

Othello - Boynuzlu insanın canavardan,
Hayvandan farkı yoktur.
Iago - O zaman bu şehirde bir sürü hayvan ve canavar yaşıyor. (s. 132)

Göreceksin, Iago, ne kadar sakin olacağım.
Ama göreceksin, ne kadar da gaddar. (s. 133)

Başındaki saç teli kadar canı olsa,
Hepsini almaya yeterdi intikam duygum. (s. 179)

Öldürmeden önce öpmüştüm seni.
Şimdi bana düşen, seni öperken ölmek. (s. 196)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder